آماری‌ها علاوه بر فنون علم آمار از توانایی‌های بالقوه جهت برقراری ارتباط برای حل بسیاری از مشکلات و مسائل موجود در جامعه استفاده می‌کنند.
آماری‌ها در تعیین روش‌های نمونه‌گیری، جمع‌آوری داده‌ها، نظارت بر اجرای مطالعه، پردازش و تفسیر داده‌ها و نظر دادن در مورد نتایج مطالعات به دست آمده نقش ایفا می‌کنند.
هر جایی که کار پژوهشی در میان باشد احتیاج به یک متخصص آمار هست و جمله هایی که کم و بیش شبیه به همین مضامین هستند...
ولی چرا اکثر آماری ها فعالیت های کاربردی و تخصصی چشم گیری نمی کنند و اکثراً به تدریس و نهایتاً انجام پایان نامه های سایر دانشجویان به صورت لقمه‌ی جویده و آماده برای آنان، کاری دیگه‌ای نمی کنند ؟ چرا روی آماری ها اونجور که باید و شاید حساب باز نمی کنند ؟ چرا در آئین نامه معاونت نظارتی و راهبردی( سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، کمترین مبلغ حق الزحمه به آماری ها اختصاص داده می شود؟ چرا وقتی میگن آماری به فکر همه ویزیتور می یاد؟ و هزار و یک چرای دیگر .
جواب این چراها رو، واقعاً در موارد ریشه‌ای باید جستجو کرد .
یک واقعیت تلخی که هست یا شاید اولین چیزی که به ذهن برسه اینه که توی مملکت ما کار پژوهشی ، مطالعاتی( چه دولتی ، چه خصوصی و تجاری ) ، تحقیقاتی که منجر به نمونه گیری، جمع آوری و تحلیل داده شود، نیست و همه چیز بی حساب کتابه( میزان این بی حساب کتابی با خودتون). ولی خوش بختانه پروژه های زیادی بوده و هست و خواهد بود که یک بخش خیلی عظیم همه اونها جمع آوری اطلاعات و تحلیل مقدماتی برای تصمیم گیری اولیه یا نهایی هست . هر جایی که بحث مطالعاتی هست ، از امکان سنجی گرفته تا هر چیزی که شما فکرشو بکنید یا نکنید، در آخر بازرسی و ارزیابی بحث آماری داره .
معادله جور در نمی یاد ! کار و پروژه های تحقیقاتی زیاد انجام می شه، آماردان هم کم نیست . پس چرا آماری ها نگرانند ؟
قسمت تلخ ماجرا از همین جا شروع می شه،
عوامل زیادی هست که معادله جور نمی شه( یعنی کار آماری رو ، آماردان انجام نمی‌ده) . برای اینکه بهتر عمق قضیه رو متوجه بشید عوامل تاثیر گذار رو به دو دسته بیرونی و درونی تقسیم کنیم، این طوری شاید بتونیم به جواب معادله برسیم :
بیرونی ها : خیلی جاها دیدیم که تو کشور ما کار رو دست کار دونش نمی دن - نبودن بانک اطلاعاتی دقیق از کسایی که کارو واقعا بلدن - عوامل ریشه ای و اجتماعی زیادی هست که در این بخش زمان زیادی می بره همین که بیان بشه و
برای رفع و حل این دسته از مسائل کلان باید زمان بگذره و یه تحول عظیم صورت بگیره( البته کم کم ).
ولی با تمام این مسائل کلان و اینکه در این سطح از رشد فکری هستیم ، بازم پژوهش و تحقیقات هست و انجام می شه . پس به نظر می رسه نکته قابل تامل بحث عوامل درونی هست .
درونی ها : اینو خودمون بهتر می دونیم . فقط وقتمون رو برای فرمول و اثبات میذاریم (در مقاطع کارشناسی، ارشد و بالاتر). البته به این معنی نیست که قضایا مهم نیستند. بلکه اونا اصل هستن و پایه تمامی مباحث کاربردی.
مطالب کاملا محضی که دانشجو در زمان دانشجویی تمرین می کند ، نا خواسته وی را از تفکر در مباحث کاربردی با این رویکرد که بتوانند پاسخی فراخور کافرمایان بدهند،دور می کند. عدم به روز بودن در استفاده از نرم افزارهای عمومی به طور تخصصی. نرم افزارهای ساده مثل Excel و یا Access کاربردهایی فوق العاده دارن. در بحث فرآوری اطلاعات، یک کارشناس آماری به تبحر در نرم افزارهای ساده و عمومی و همچنین تخصص احتیاج دارد . و اینکه تخصص را در جهت استفاده در امور کلیدی و کارگشا و رفع مشکلات بکار گیریم .
حالا به نظر شما مشکل کجاست و راه چاره چیه...؟؟؟